Do kwestii czasu, w jakim kierowcy przysługuje samochód zastępczy z OC sprawcy, odnosi się uchwała Sądu Najwyższego z 22 listopada 2013 r. (sygn. akt III CZP 76/13), decyzja Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 18 listopada 2011 r. (nr RPZ 30/2011), a także opracowane przez Komisję Nadzoru Finansowego „Wytyczne dotyczące likwidacji szkód z ubezpieczeń komunikacyjnych” z 16 grudnia 2014 r. Omawiana kwestia dotyczy zarówno szkody częściowej, jak i całkowitej.

Do niedawna w przypadku szkody częściowej zakłady ubezpieczeń ustalały długość okresu, w jakim przysługiwał poszkodowanemu pojazd zastępczy, powołując się na tzw. technologiczny czas naprawy. W tym ujęciu za technologiczny czas naprawy uznawano zwykle z góry przyjętą sumę roboczogodzin koniecznych do naprawy pojazdu, ustalaną w oparciu o dane producenta samochodu. Częstokroć nie uwzględniano przy tym np. czasu koniecznego na sprowadzenie części, a więc okoliczności, na które poszkodowany nie miał żadnego wpływu. Tym samym rzeczywisty czas naprawy różnił się znacząco od technologicznego, zazwyczaj na niekorzyść poszkodowanego.

Działania takie zakwestionowano jako niezgodne z prawem. Poszkodowany może żądać od ubezpieczyciela zwrotu kosztów wynajmu samochodu zastępczego, które zostały poniesione w czasie rzeczywistej naprawy samochodu. Innymi słowy dopóki samochód nie zostanie naprawiony w normalnym toku z uwzględnieniem czynności procesu likwidacji szkody, dopóty kierowca może korzystać z auta zastępczego.

Podobnie wygląda kwestia w przypadku szkody całkowitej. Do niedawna towarzystwa ubezpieczeniowe stały na stanowisku, że poszkodowanemu należy się zwrot kosztów używania wynajmowanego auta od dnia szkody do dnia wypłaty odszkodowania. W wyżej wspomnianej uchwale Sąd Najwyższy uznał odpowiedzialność ubezpieczyciela za okres od otrzymania odszkodowania do nabycia samochodu, wskazując że poszkodowany może nie orientować się w branży motoryzacyjnej i zakup pojazdu może być dla niego trudnym i długotrwałym zadaniem. Poza tym nie należy zapominać o sprzedaży wraku samochodu – środki z tego tytułu również mogą zostać przeznaczone na zakup nowego auta, zaś sama sprzedaż wraku również może przysporzyć niemałych trudności osobie nieobeznanej w tej materii.

Tym samym w przypadku szkody całkowitej poszkodowanemu co do zasady przysługuje samochód zastępczy od dnia powstania szkody do dnia zakupu nowego pojazdu.

 

Przyłącz się do rozmowy